De oude watertoren uit 1897 was in slechte staat. Een watertoren heeft een lek-vloer voor condensatiewater, maar deze condens was in het metselwerk gelopen waardoor het staal dat het metselwerk bijeenhoudt bleek aangetast. De nieuw eigenaars beslisten om een ronde glazen koepel op de bestaande toren te bouwen die burelen en vergaderruimten zou huisvesten.

De oorspronkelijke torenstructuur bleef grotendeels behouden, maar er werd een lichte staalconstructie ontworpen met staalplaat-betonvloeren om de bovenbouw in te brengen. De nieuwe opbouw weegt maximaal 90 % van het gewicht van de voormalige waterreservoirs, zodat de bestaande fundering normaal kon blijven functioneren. De watertoren loopt taps toe, waardoor er maar een heel kleine marge over was om zowel trappenhuis als staalskelet in en op de toren te krijgen Bijzonder is dat de 51 ton wegende stalen kopconstructie in één hijsactie op de toren is geplaatst, door meerdere kranen en gebruik van triangel-ophanging.